Pobrzeże Kaszubskie, najbardziej na północ ku Morzu Bałtyckiemu wysunięty skrawek Kaszub, charakteryzuje się wyjątkowym bogactwem form kształtujących krajobraz.

Pomiędzy pradolinami rzek, które stanowią dziś depresyjny obszar malowniczych przybrzeżnych łąk i błot, w sąsiedztwie Mierzei Helskiej, wynoszą się na kilkadziesiąt metrów ponad poziom morza piaszczyste kępy. Wysoczyzny te od wieków zamieszkiwane były przez ludność trudniącą się rybołówstwem i rolnictwem. Na jednej z takich kęp, będącej niegdyś wyspą otoczoną karwieńskimi i bielawskimi błotami, tuż przy ujściu rzeki Czarna Wda, kaszubscy osadnicy wznieśli prawdopodobnie w XIV stuleciu wieś Ostrowo, lokowaną na prawie polskim w 1412 roku, "od Pucka [stolicy powiatu] 2 mile przy morzu".

Wieś widoczna jest z drogi wojewódzkiej nr 215, której szlak wiedzie z Władysławowa do Krokowej.

W niewielkim oddaleniu, na wschód od Ostrowa, na przestrzeni kilkudziesięciu lat powstała Jastrzębia Góra. Od zachodu rozbudowała się w zawrotnym tempie Karwia, niewielka niegdyś osada rybacka.

W ich sąsiedztwie Ostrowo pozostało przez cały rok swoistą wyspą spokoju.

W okresie od czerwca do września dziennie przebywa tu tysiące turystów. Ta nadmorska miejscowość znana jest ze znakomitej bazy noclegowej, o zróżnicowanym standardzie oraz przyjaznych cenach usług. W sezonowych barach i smażalniach zjeść można wyśmienitą rybę , a po wielu godzinach spędzonych na szerokiej, piaszczystej, nadbałtyckiej plaży, warto wybrać się na spacer, bądź wycieczkę rowerową po najbliższej okolicy.